วีรพร นิติประภา

มีปัญหาปรึกษาป้าแหม่ม : “ลูก 6 ขวบอยากเป็นทหาร อย่าห้าม แต่จงถามเขาว่าทหารดีอย่างไร”

สวัสดีค่ะ พี่แหม่ม 

ชื่อพิม (นามสมมติ) นะคะ เป็นแม่ของลูกชายอายุ 6 ขวบ ค่ะ

ลูกชายอยากเป็นทหารมากเลยค่ะ ชอบฟังเพลงทหาร ชอบเรื่องสู้รบ ชอบระเบิด อยากขับรถถังเครื่องบิน เค้าบอกอยากปกป้องแม่ ปกป้องประเทศชาติ เคยอ่านที่พี่แหม่มเขียนเอาไว้ในหนังสือ ‘โปรดโอบกอดมนุษย์ลูก’ บอกว่าถ้าลูกชอบอะไรก็ให้สนับสนุน แต่แม่ยังทำใจไม่ค่อยได้ค่ะ ด้วยเรื่องการเมือง และวัฒนธรรมองค์กรของอาชีพนี้ 

แม่ก็เคยคุยกับเค้าเรื่องการเมืองตอนนี้ ให้ฟังเพลงประเภทอื่น เพลงฝ่ายซ้ายก็มา อ่านหนังสือกันหลายประเภท หรือส่งเสริมสิ่งอื่นที่เค้าสนใจ เช่นเรื่องไดโนเสาร์ แต่เค้าก็ยังยืนยันว่ายังอยากเป็นทหารอยู่น่ะค่ะ เวลาลูกบอกแม่ก็สนับสนุนได้ไม่เต็มที่ ไม่เต็มปากเลยค่ะ พี่แหม่มว่าแม่ควรทำยังไงดีคะ

__________________________

ยังคงยืนยันคำเดิมค่ะ สนับสนุนเขาให้มีชีวิตแบบที่เขาต้องการ  

แต่เดี๋ยวนะคะ  ลูกเพิ่งหกขวบเองค่ะ ยังอีกนานมากกว่าลูกจะชัดเจนว่าเขาอยากเป็นอะไรจริงๆ  

แทนที่จะสนใจว่าคุณชอบให้เขาเป็นอะไร หรือไม่ชอบให้เป็นอะไร โปรดช่วยลูกค้นหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงชอบอะไร ในสายตาของเขาทหารดีอย่างไร เขาชอบอะไรในอาชีพนั้น 

แทนที่จะสนใจว่าคุณชอบให้เขาเป็นอะไร  หรือไม่ชอบให้เป็นอะไร  โปรดช่วยลูกค้นหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงชอบอะไร  ในสายตาของเขาทหารดีอย่างไร  เขาชอบอะไรในอาชีพนั้น …เครื่องแบบ การใช้อำนาจ  การออกคำสั่ง พูดจาห้าวหาญเสียงดัง ได้ยิงปืน ได้ต่อสู้ ได้ฆ่าเอาชีวิต ใช้กำลัง ควบคุม ทหารก็มีหลากมิตินะคะ และดีทีเดียวที่จะใช้โอกาสนี้พูดคุยกันรอบด้าน และเติบโตทางความคิดไปด้วยกัน 

ยกตัวอย่างเช่น ลูกต้องการปกป้องแม่และประเทศเป็นเหตุผลหลัก คุณก็สามารถอธิบายกับเขาได้ด้วย  ว่าทหารจะปกป้องคนอื่นได้ก็ต่อเมื่อมีสงครามและศัตรู แต่การรบแบบนั้นเป็นเรื่องของโลกแบบเก่า และมาถึงตอนนี้ประเทศเราก็ไม่ได้มีสงครามนี้มาแปดสิบกว่าปีแล้ว ขณะที่สงครามในโลกยุคสมัยใหม่เปลี่ยนไปจากเดิมมาก

โลกและแม่ต้องการการปกป้องจากภัยคุกคามแบบอื่นๆ อีกมาก ไม่ว่าจะเป็นสภาพแวดล้อมถดถอย  โลกร้อน โรคระบาดใหม่ๆ ที่จะดาหน้าเข้ามา การขาดแคลนน้ำดื่มและอาหาร ภัยทางไซเบอร์ สงครามเศรษฐกิจและการล่าอาณานิคมทางเศรษฐกิจ การเมือง รวมทั้งการสาบสูญของวัฒนธรรม และอื่นๆ อีกมากมาย และสิ่งเหล่านี้ทหารก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย    

กรุณาเข้าใจด้วยว่าความฝันเล็กๆ ของเด็กๆ อาจเก็บงำความเป็นไปได้ของเขาเอาไว้ด้วยเหมือนกัน

ลูกป้าแหม่มอยากเป็นยาม (ห้าง) ตอนหกขวบ เราคิดว่าเขาคงชอบเครื่องแบบ ไม่ก็ชอบเป่านกหวีดคอยชี้สั่งคนให้ขับรถไปทางนี้ทางนั้น อายุสิบสองเขาอยากเป็นนักทำแผนที่ซึ่งก็เป็นอาชีพผจญภัยที่น่าสนใจมาก เพียงแต่ตอนนั้นเราก็มีแผนที่ทางอากาศและการกำหนดภูมิศาสตร์ต่างๆ ด้วยวิทยาการชั้นสูงแล้ว  ไม่มีใครต้องการนักทำแผนที่เดินเท้าสำรวจอีกแล้ว  

ลูกป้าแหม่มอยากเป็นยาม (ห้าง) ตอนหกขวบ  เราคิดว่าเขาคงชอบเครื่องแบบ  ไม่ก็ชอบเป่านกหวีดคอยชี้สั่งคนให้ขับรถไปทางนี้ทางนั้น  อายุสิบสองเขาอยากเป็นนักทำแผนที่ซึ่งก็เป็นอาชีพผจญภัยที่น่าสนใจมาก  เพียงแต่ตอนนั้นเราก็มีแผนที่ทางอากาศและการกำหนดภูมิศาสตร์ต่างๆ ด้วยวิทยาการชั้นสูงแล้ว  ไม่มีใครต้องการนักทำแผนที่เดินเท้าสำรวจอีกแล้ว  

กระนั้น ทั้งสองสิ่งที่ลูกป้าแหม่มอยากเป็นตั้งแต่เด็กๆ ยังเปิดเผยให้เห็นความสนใจที่เขาจะมีในอนาคตของเขาไม่น้อย ตอนนี้ลูกป้าแหม่มกำลังจะจบปริญญาเอกด้านปรัชญา เมื่อมองย้อนเราจะเห็นว่าเขาสนใจเรื่องเส้นทาง  ทิศทาง  สภาพ  มิติ  และขอบเขต  ยามห้างเป่านกหวีดกำกับทิศและเส้นทางเดินรถ  ที่ซึ่งรถวิ่งไปได้กับไม่ได้  และนักทำแผนที่ก็กำกับขอบเขตพื้นที่และกายภาพ  รวมถึงมิติสูงต่ำของดินแดน ส่วนปรัชญาคือวิชาว่าด้วยเส้นทาง ขอบเขต ความเป็นไปและมิติต่างๆ ทางความคิด  

เห็นมั้ยคะว่าถ้ามองผิวเผินมันไม่เกี่ยวกัน  แต่ตามจริงการชอบและปรารถนาจะเป็นใครสักคนของคนคนหนึ่งก็อาจเปิดเผยตัวตนของคนคนนั้นได้ไม่น้อย

แต่ไม่ทุกคนที่จะเปิดเผยตัวตนเกี่ยวกับสิ่งที่เขาสนใจจริงๆ ตั้งแต่อายุน้อยๆโดยเฉพาะน้อยขนาดนี้  หลายคนโตขึ้นแตกต่างสิ้นเชิงจากคิดฝันเล่นๆ ตอนเด็กๆ และหลายคนเป็นหลายต่อหลายอย่างตลอดช่วงชีวิต หลายคนไม่เคยได้เป็นสิ่งที่อยากเป็น   

สิ่งที่บุพการีทำคือช่วยให้เขามองเห็นความเป็นไปได้อันมหาศาลของโลก และค้นพบสิ่งที่เขาอยากเป็นจริงๆ กว่าเขาจะโตพอจะเลือกได้ว่าเป็นอะไร คุณกับลูกน่าจะได้พบความมหัศจรรย์มากมายที่ซ่อนอยู่ในอาชีพต่างๆ และถึงตอนนั้นก็น่าจะมีอาชีพใหม่ๆ เกิดขึ้นอีกเป็นพันๆ อาชีพให้คุณและเขาหาข้อมูล ถกเถียง พินิจพิเคราะห์ความเป็นไปได้ด้วยกัน

แต่จะอาชีพอะไรก็แล้วแต่ โปรดจำไว้ ว่าเขาจะยังเป็นลูกของคุณพิมเสมอ   

หมายเหตุ : ใครอยากถาม อยากเล่า อะไร พี่แหม่ม แม่แหม่ม หรือป้าแหม่ม สามารถส่งและหรือเล่ามาได้ที่กล่องข้อความของเพจเฟซบุ๊ค mappa หรือ อีเมล์ [email protected] ทีมงานจะรวบรวมนำไปเป็นวัตถุดิบสำคัญแล้วส่งต่อให้พี่แหม่มค่ะ

เพราะคอลัมน์นี้ตั้งต้นจากผู้อ่านไม่ใช่ผู้เขียน


Illustrator

ชินารินท์ แก้วประดับรัฐ

มีงานหลักคือฟังเพลง งานอดิเรกคือทำกราฟิกที่ไม่มีอะไรตายตัว บางครั้งพูดไม่รู้เรื่องต้องสื่อสารด้วยภาพและมีม

Related Posts